sierra leone
eindelijk
07.12.2009
Yoepz,
het is al een eeuwigheid geleden dat ik hier nog eens iets egschreven heb.
Ik zal jullie even wat vertellen over mijn laatste uitstaop naar sierra leone, Freetown.
Dit land stond al langer als een jaar op men verlanglijstje.
17september nam ik het vliegtuig, air maroc, naar casablanca om daar over te stappen naar freetown. op 16 oktober vloog ik dan weer terug om mijn werk in belgie te heraanvatten.
De vlucht verliep al bij al vlot hoewel ik 4u in casablanca moest wachten. Omstreeks 3.30u snachts kwam ik aan in sierra leone. nu is het zo dat het vliegveld op een schiereiland gelegen is zodat je ofwel de ferrie of helicopter moet nemen om naar freetown te gaan. Nu varen er snachts geen ferries dus nam ik voor het eerst in men leven een helicopter. Dat was best angsaanjagend als je weet dat er op twee jaar tijd al twee gecrasht zijn met 100% dodelijk gevolg. Daar stond zo een oude russische helicopter te wachten en elk boutje van dat machien heeft bewogen!!!
Soit dan kwam ik in freetown aan op een afgelegen helipterveldje en moest ik nog een betrouwbare taxi vinden en dit dus gewoon op je gevoel afgaan. Ik had mijn hostel wel gereserveert maar geen bevestiging op gehad en wist ik veel of deze snachts open waren.
Het was spannend maar ik kwam goed terecht, ik kwam daar aan de hostel ymca aan en alles leek toe maar na de portier te hebben wakkergeklopt en de receptionist uit zijn bed te hebben gezet vervoverd ik mijn kamer en zelfs nog drie ijskoude pinten om te bekomen.
Dan volgde er een poging om in slaap te geraken maar als je zo lang naar een land hebt uitgekeken en je op je bed ligt, dan kan je echt niet slapen... De straat aan men raam werd wakker en ik zag dat het al licht werd. Pats, ik draaide men knop om en de vissersmicrobe kwam boven en een minuut later ( ik had een hele visuitrustig bij, stevige strandstokken met bijbehorende zeemolens en alle benodigdheden om een paar vissen uit water te sleuren) zat ik op men bed, mijn molens van de juiste draad te voorzien en toen dit gebeurt was, was het al redelijk licht. ik pakte mijn rugzak die ik speciaal bijhad om te gaan vissen , stopte alles erin en vertrok om te vissen. Toen ze me in de hiostel zagen buitenwandelen met mijn visgerief zagen ze me aan alsof ik op oorlogspad ging. Ze waren echt verrast om een blanke gebeten door het vissersvirus te zien.
Soit ik pakte me een lokale taxi die ik naar een marktje liet rijden om me van kleine visjes als aas te voorzien en kocht me meteen lokale sigaretten, wat ontbijt en drinken en vissen kon ik gaan.
Ik stond dar plots aan het ruige strand van lumleybeach en mijn actie had veel beziens.
Plots kwam er een kleine jongen naar men toe om gedroogde vis te verkopen. Hij wilde me eerst een veel te hoge prijs vragen maar uiteindelijk praatte ik hem om en kreeg een hele goede prijs voor een groot stuk gedroogde barracuda. Wat gebeurde er nu, 10 minuten later staat die jongen zijn moeder daar ineens naar mij te roepen, te schellen dat ik haar zoontje had afgezet en dan ik nog eens 5000 leones moest betelane (1 euro). ik reageerde eerst niet en was met men visgerief bezig, later zette ik mij rustig neer en legde haar uit dat als ze niet rustig zou worden ze zowizo bot zou vangen. Dit was dus mijn eerste confrontatie met een sierra leonse vrouw in het land zelf, ik was dus gewaarschuwd. na veel 5'en en 6'en heb ik de 5000 leone aan de kleine jongen gegeven want ik had in het snuitje dat hij bang van zijn moeder was en dus al een paar kletsen had vast gehad en als het niet zou opgelost geraken en veel meer pakken op zen broek zou krijgen.
Ik voelde me er echt helemaal thuis maar dan kwam er ineens de realisatie in mijn hoofd dat ik toch eerst alles moest afwachten en observeren voor ik me heel los ging gedragen want je bent nog steeds in afrika, in een vreemd land. Toch heb ik in die hele maand geen stoten meegemaakt waar ik me plots moest realiseren dat ik mijn los gedrag moest aanpassen.
Na men vispoging zonder resultaat ging ik terug naar de hostel en maakte kennis met de staffs en ging enkele uurtjes op men bed liggen. S'avonds nam ik de receptionist van de hostel mee op pad om mij het uitgaansleven te laten zien. Man ik kwam daar plots in een discotheek, ik geloof het nog steeds niet. Immens groot, aan de oceaan, enkel goede muziek, je hebt er een zalig restaurant, ping pong tafel vele pooltafels en live optredens waaronder veel reggae, op de koop toe zag ik zelfs nog dat ze daar een internetcafé hadden.
de eerste 4 dagen heb ik voornamelijk aan het feesten geweest. verschillende clubs gezien en enorm geamuseerd. Zondagmorgend nog met men zatte botten in een kerk beland, was wel serieus afzien want die ceremonie duurde 3u.
Hetgene wat ik toen had opgesnoven was echt paradijs, zonning land, prachtige oceaan, reggaevibes overal, als je een lokale taxi instapte stond er een stevige reggaebeat op. Het lokale eten was heerlijk, vooral veel vis, rijst en foufou ( wat ik al kende van nigeria) en heel pikant wat ik ook al gewoon was. De lokale taal versta ik best wel, het noemt crio en is nog een platter accent als piguin engels wat ze in nigeria spreken. Omdat ik mijn engels in afrika leerde verstaan ze me hier perfect en ik was al snel een mond crio gewoon, als ze elkaar hier begroeten doen ze dat met " How di body?" en het antwoord is " di body fine, tell God thenki". de mannen en veel vrouwen hebben een krachtige stem en staan dikwijls te roepen wanneer ze iets rustig aan het uitleggen zijn, helemaal mijn ding dus. Mijn wijze van communiceren viel bij iedereen ook in de smaak. Hier telt ook de regel dat als je je laat doen dat ze helemaal over u heen walsen maar als je weet hoe je moet babbelen en dit in het afrikaans engels roept, ze je respecteren.
Mijn maat Tony van antwerpen is sierra leonier en had me wat plaatsen gezegd die ik zeker moest uitchecken zoals een reggaebar aan het strand, dit bleek echt wel een zware gettho te zijn waar veel badboys hun vertier zochten. Perfect want in mijn vorige reizen voelde ik me ook steeds het meest op mijn gemak in de ghetto's. Die eigenaar van die reggaebar kende Tony en vertelde me achteraf dat hij echt verbaasd was om een blank figuur als mij te ontmoeten. Hij vertelde ook dat alles draait om hoe je bent, als je wat teruggetrokken bent dan moet je niet naar de getto komen maar als je tegen iedereen praat en men ziet dat je jezelf amuseert en van niemand schrik hebt alles goed komt in sierra leone.
Soit, ik heb sierra leone als een vredevol land met vredevolle mensen gekend.
Na 5 dagen leerde ik de exvrouw van tony kennen want ik had een zak vol met dingen meegrekegn van tony om aan haar te geven en ontmoette zo ook de dochter van Tony. Was wel graaf om de dochten van een maat in afrika op te zoeken. Later geraakte ik goed bevriend met de zus van zijn ex vrouw, josephine. Op donderdag is er steeds een grote reggaenight in de grootste discotheek en nam haar hier mee naar toe. omdat het enorm druk in die discotheek was heb ik een paar keer serieus van men tak moeten maken omdat er toch wel wat lange vingers mijn zakken uitprobeerde. Maar nogmaals als je dan problemen maakt en je best doet zodat iedereen dat gezien heeft, weten ze dat er niet met jou gesolt moet worden.
Als ze jou hier als blanke zien, noemen ze je meestal JC ( just come) en verdenken ze jou ervan om niets van de gang van zaken te kennen. ik had echt wel de benodigde ervaring op zak om me daardoor heen te stribbelen.
die reggaenight was echt vet man, daar was een lice optreden waar ze lucky dube zongen en als je je ogen toe deed, dacht je dat lucky dube voor jou stond te zingen (btw lucky RIP).
In het restaurant van de discotheek had je zicht op het optreden terwijl je daar een zalige barracudasteak met de frietjes waar de hollanders nog iets van kunnen leren, zat te eten.
Over het algemeen kwam je in deze discotheken maar af en toe blanken tegen, deze verplaatsen zich hier in sierra leone blijkbaar steeds in groep, je moet echt al chance hebben om er één alleen tegen te komen.
Freetown zelf, was ook heel kleurrijk, van heel veel plaatsen heb je ook steeds zicht op de oceaan.
De plek waar ik wel even van onder de indruk was, was Downtown, echt de drukste markplaats van freetown waar het echt filelopen is en je zaken ook goed int oog moet houden ( men mp3 is daar trouwens gezakgerolt). toch was het daar graaf om afrika in volle actie te zien.
Wat ik verder enorm van sierra leone op prijs is dat ze er echt geen moer om geven om een blanke te zien ze denken gewoon bij zicheld ( this is just an other white man). Dit omdat men hier voor de oorlog heeeeel gewoon was om blanken te zien. Ze zitten dus eigenlijk gewoon op ons te wachten. Hier maak je dus geen taferelen meer zoals in oost afrika waar ze jou de hele tijd achterna roepen als witte man, geef me geld. Ook enorm weinig bedelaars.
Ik heb een paar uitstapjes gemaakt, zoals naar river number 2 ( echt paradijs met witte stranden en kei hoge golven, ook een dag naar kent, gouden stranden een echt filmplaatje. En dan een week met josephine en haar neef naar kaballa een dorpje in het noorden.
dit was het zowat in het kort
als ik nog iets bij te voegen heb doe ik dat
greetings
Tom
Geplaatst door big-one 13:45 Reacties (0)

